Erken Teşhis Hayat Kurtarır!

Öncelikle şu anda kanser tedavisi gören herkese şifa diliyorum. Sağlığımız, hayatımızdaki değerini ancak onu kaybetmeye başladığımızda farkına vardığımız unsurlardan biri.

4 Şubat’ın Dünya Kanser Günü olarak anılması nedeniyle dün, ilişkimiz olsun olmasın pek çoğunuzun karşısına konuyla ilgili çeşitli haber, makale, öneriler çıkmıştır. Kanser geçmişi olan bir birey olarak, haliyle yayınlara göz atmadan edemedim. Bu senenin sloganı ‘Kararlıyım, Yapacağım.’ Cesaretlendiren harika bir slogan. Peki ama neye kararlıyız ve neyi yapacağız? Elbette hastalık dâhil olmak üzere harmonimizi bozan her tür durumdan arınmanın en öncelikli yöntemi, inanç ve cesaret. Teslim olmadığımız hiç bir şey bizi esir alamaz. Ya bilinç dışı bir teslimiyetimiz varsa ne olacak? Yaşadığımız sorunların, hastalıkların altında gerçekten ne yatıyor, neden bizim başımıza geliyor?
Her zaman olduğu gibi kansere dair okuduklarımın pek çoğunda bundan bahsedilmiyor. Korunmanın yolları, erken teşhisin önemi, korkmamak ve pes etmemek gerektiğine dair yüzlerce yazı var. Tüm bunlara bakarsanız genetik yatkınlığınız varsa, kötü besleniyorsanız, spor yapmıyorsanız, sigara içiyor ve alkol tüketiyorsanız potansiyel kanser hastasısınız. Ve bu mücadele edilmesi gereken bir savaş!

(daha&helliip;)

Farkında mıyız?

Kim olduğumuzun, nereden geldiğimizin, nereye gittiğimizin farkında mıyız? Yoksa bizler de hayatta kalma mücadelesi içinde kendini unutmuş milyarlarca kişiden biri miyiz?
Gerçekten ne yapıyoruz bu Dünya’da? Bizlere verilen, dayatılan komutlar dışında ne yapıyoruz? İyi bir evlat, öğrenci, çalışan, eş, ebeveyn, iyi bir dede, nine olmaktan başka. Peki, biz gerçekten tüm bu olmamız gereken kimliklerin neresindeyiz? Bu Dünya’ya kim olarak, hangi görevle geldik?

(daha&helliip;)